Τετάρτη, 14 Μαΐου 2014

Ποιήματ@ Βροχή

Πάνος Ιωαννίδης

Βροχή


πέφτει βροχή στις πένες μου
σταγόνες μελάνι σχηματίζουν λέξεις που γεννήθηκαν
στα ορυχεία της ολίγιστης ζωής

πέφτει βροχή στις ιστορίες
καταιγίδες  χωρίζουν ανθρώπους και ενώνουν
μαχαίρια στις αρένες του κλεμμένου χρόνου

όνειρα χρειάζονται ομπρέλες για να γίνουν πράξεις
σε γειτονιές που ανθίζουν ρολόγια του χρήματος

όταν πλημμυρίζουν
οι ομοιόμορφα διαφορετικές στέγες
καμινάδες οξειδώνουν τον πόνο των ανθρώπων

αυταπάτες που κοιμούνται με τα παραμύθια της γιαγιάς

και οι άδειοι δρόμοι συνεχίζουν να προσεύχονται βροχή
 γεμάτοι από στιγμές χαμένες
στα φρεάτια διαδρομών που έσκισαν τους χάρτες


ζητώντας εικόνες από μυρωδιές φθινοπώρου