Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2014

Ποιήματα για τη Θάλασσα#8


Εύη Παπαδοπούλου

Η ίδια θάλασσα


Ζωής αυθεντικό υλικό,
μια θάλασσα απάνεμη εγώ
σε ενεστώτα χρόνο!

Με ένα νεύμα θεϊκό, γαλήνια ,χορεύω
και αποχαιρετώ του χτες την καταιγίδα,
που σαν θυμός, μαζί κ θάνατος αργός,
ξεθύμανε στο τελευταίο κύμα.

 Αγάπη...αγάπη μου,
 μια θάλασσα απάνεμη εγώ..κ συ
 αιώνιος ποταμός εκβάλλεις στα νερά μου.
Δεν εξαντλείσαι, ακούραστος εσύ.. κ γω
που συνεχώς γεμίζω, ποτέ δεν περισσεύω
 και χώρο πάντα έχω!