Παρασκευή, 13 Δεκεμβρίου 2013

Ποιήματ@ Απόγεμα στην Στέγη

ήσυχη βροχή στάζει ο ουρανός
η στέγη του απογέματος συντηρείται
λουλούδια κρέμονται σαν όνειρα
λεπτές αλυσίδες στιγμών

ένας άντρας κοιτάζει στην άκρη του ορίζοντα
μια γυναίκα που αναδύεται σαν σύννεφο
από το σώμα ενός παιδιού
μικρός κλέφτης λέξεων

κεραίες σχηματίζουν μονοπάτια
σε διαδρομές βλεμμάτων
δίχως κρυφές σπηλιές
σκούρες τελείες σε πολύχρωμους τόνους

οι πληγές βγάζουν τα καλά τους
λιώνουν στα υγρά σοκάκια
μιας μικρής αόρατης πόλης
άμορφες κουκίδες σε ωραία κορμιά

κεραίες συλλέγουν εικόνες
προβολές σε μικροαστικά σαλόνια
μυστικές σκάλες βγάζουν στην στέγη

μετρικές έξοδοι σε υγρά απογέματα