Παρασκευή, 1 Νοεμβρίου 2013

Cinema Noir # 2 Ο Χαφιές



Ο Χαφιές (Les Doulos), 1962
Σκηνοθεσία: Jean-Pierre Melville. 
Σενάριο: Pierre Lesou, Jean-Pierre Melville. 
Πρωταγωνιστούν: Serge Reggiani, Jean Paul Belmondo, Phillipe March, Fabbienne Dali, Monique Hennessy René Lefèvre , Michelle Picolli
Παραγωγή: Georges De Beauregard, Carlo Ponti
Μουσική: Paul Misraki

Les Doulos: Στη γαλλική αργκό αυτοί που συνεργάζονται με την αστυνομία προδίδοντας συντρόφους του.

Από τα κλασικά φιλμ νουάρ της γαλλικής σχολής, σκηνοθετημένο από τον μάστορα του είδους Jean-Pierre Melville.  Η πλοκή συνιστά το σημείο διαφοροποίησης του φιλμ, με την κάμερα να κινείται πίσω, μπρος και ταυτόχρονα του τρέχοντος χρόνου της ιστορίας. Η ανδρική φιλία, η αφοσίωση στην συντροφικότητα και η πίστη στο λόγο τιμής λειτουργούν ως το λαδάκι της αφήγησης.
 Η σκοτεινή αισθητική προσδίδει περίσσια κίνηση στις σκιές των ηρώων, ενώ η ατμοσφαιρική μουσική υπενθυμίζει στο έμπειρο μάτι ότι καμία ιστορία δεν τελειώνει πριν το τελευταίο πλάνο. Δύσκολα συναντά ο θεατής ήρωα σε αυτό το φιλμ, που δεν είναι και καλός και κακός μαζί. Πρόκειται για την αποκορύφωση της  διαλεκτικής αφήγησης, με την σύγκρουση των θετικών και των αρνητικών χαρακτήρων να είναι τόσο θολή, όσο και τα κίνητρα που καθορίζουν τις πράξεις τους.
Ο Maurice (Serge Reggiani), άρτι αποφυλακισμένος μετά από έξι χρόνια επισκέπτεται τον φίλο του Gilbert (René Lefèvre), ο οποίος φυλάει τα διαμάντια από μια πρόσφατη ληστεία. Ο Maurice έχει βάσιμες υποψίες ότι ο Silien, (Jean Paul Belmondo), πρώην μέλος της ευρύτερης συμμορίας, τον κάρφωσε στην αστυνομία για να γλιτώσει, άποψη που έχει μοιραστεί με τους συγκρατούμενους του. Ωστόσο, δολοφονεί τον φίλο του και φεύγει με τα διαμάντια με σκοπό να ξαναριχτεί στην πιάτσα. Κατά τη διάρκεια μιας νέας ληστείας, τραυματίζεται από πυρά της αστυνομίας και ξυπνά στο διαμέρισμα του φίλου Jean (Phillipe March). Οι υποψίες του εναντίον του  Silien, εντείνονται ακόμη περισσότερο, την ώρα που ο τελευταίος ανακρίνεται από την αστυνομία. Ο Maurice συλλαμβάνεται λόγω νέων κατηγοριών, ακριβώς την ώρα που μαθαίνει τον θάνατο της  φίλης του Theresse (Monique Hennessy). Ακολούθως ο Silien, αφήνεται ελεύθερος καθώς δεν ενέδωσε στις πιέσεις για συνεργασία με την αστυνομία, ανακαλύπτει τον πραγματικό χαφιέ, και πηγαίνει στο night club που διευθύνει ο γκάνγκστερ  Nuttheccio, (Michelle Picolli). Αποτέλεσμα της βραδιάς είναι να κλείσει ραντεβού με τη μετρέσα του Nuttheccio, και πρώην ερωμένη του Fabienne (Fabbienne Dali).
            Η μερική κάλυψη των γεγονότων μέσα από την κίνηση της ιστορίας και πέρα από την κάμερα θεμελιώνει τη μοναδικότητα της ταινίας. Τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται αναφωνεί ο θεατής όταν το τέλος πέφτει σαν σφαίρα σε χαρτοπόλεμο. Από τα φιλμ που βλέπεις και κατά βάθος θα ήθελες να τα είχες γράψει μυθιστόρημα.